در گذشته
در قدیم
می گفتم:
چرا ناراحتی؟
چرا گریه می کنی؟
مشکل داری؟
حلش کن.
کاری نداره.
اگه که یک بچه ۶ ساله ای برو به بابات بگو که دوست داری با مامانت غذا با هم بخوریم.
می گفتم حلش کن.
چیزی نیست.
اما...
اما خودم نمی تونم حل کنم.
نمی تونم...
نمی تونم... .